مگر زپرواز رنگ بسمل رسی به فهم پر خدنگش

ز ساز عشق غرور ساغر هزار بیداد می کشد سر

تو از تمیز فضول بگذر شکست دل داند و ترنگش

به سعی جولان هوش بیدل نگشت پیدا سراغ قابل