خوشت آنکه خط به فنون کشی سر عقل غره به خون کشی

اثری اگر نکشد به خون ز شکست آبله کن گلش

به هزار یاس ستم کشی زده ایم بر در عافیت

چو سفینه ای که شکستگی فکند به دامن ساحلش

که مباد ننگ جنون کشی ز توهم حق و باطلش

به شهید تیغ وفاکرا رسد ازهوس دم همسری

که گسیخت منطقه فلک ز شکوه زخم حمایلش