که مباد ننگ جنون کشی ز توهم حق و باطلش

به هزار یاس ستم کشی زده ایم بر در عافیت

چو سفینه ای که شکستگی فکند به دامن ساحلش

خوشت آنکه خط به فنون کشی سر عقل غره به خون کشی

به شهید تیغ وفاکرا رسد ازهوس دم همسری

که گسیخت منطقه فلک ز شکوه زخم حمایلش

دل ذره و تب جستجو سر مهر و گرمی آرزو