که جز خاکستر بنیاد هستی نیست تبخالش

وداع ساز هستی کن که اینجا هر چه پیدا شد

نفس گردید بر آیینه تحقیق تمثالش

مزاج ناتوان عشق چون آتش تبی دارد

شبستان جنون دیگر چه رونق داشت حیرانم

چراغان گر نمی بود از شرار سنگ اطفالش

گرفتم نوبهار آمد چه دارد گل در این گلشن