نه تنها در دل آیینه رنگ جلوه می خندد

همه گر سنگ باشد بر شرر می بندد آرامش

اگر در خانه آیینه حسنش پرتو اندازد

چو جوهر لعمه خورشید جوشد از در و بامش

در آغوش نگینها هم تبسم می کند نامش

طواف خاک کویش آنقدر جهد طرب دارد

که رنگ و بوی گل در غنچه ها می بندد احرامش