به زیر چرخ منشین گر تنزه مدعا باشد

به آن عالم که می باید شنید از خویش پیغامش

ندانم شوق احرام چه گلشن در نظر دارد

بهار از رنگ و بو عمریست گم کرده ست آرامش

عرقها بر چکیدن مایل است از سقف حمامش

ز دور آسمان گر سعد و نحسی در گمان داری

اثر وا می کند از کیفیت برجیس و بهرامش