عرقها بر چکیدن مایل است از سقف حمامش

ندانم شوق احرام چه گلشن در نظر دارد

بهار از رنگ و بو عمریست گم کرده ست آرامش

به زیر چرخ منشین گر تنزه مدعا باشد

ز دور آسمان گر سعد و نحسی در گمان داری

اثر وا می کند از کیفیت برجیس و بهرامش

دو عالم عیش و یک دم کلفت مردن نمی ارزد