مهر زن این صفحه چندانی که سازی روشنش

ناله شو تا بی تکلف از فلکها بگذری

خانه زنجیر راهی نیست غیر از روزنش

تهمت زنگارغفلت می برد جهد ازدلت

در غبار فوت فرصت داغ خجلت می کشم

شمع رنگ رفته می بیند همان پیرامنش

تیغ مژگانی که عالم بسمل نیرنگ اوست