شانه را دست تصرف دور باد از دامنش

یک نگه بیش از شرار من هوس نگشود چشم

عالمی را کرد پنهان گرد از خود رفتنش

هر خمی زان زلف مشکین طاق مینای دلست

جنبش مژگان گرانی می کند بر عارضش

سایه گیسو کبودی می رساند بر تنش

نقد عاشق از دو عالم قطع سودا کردن است