ز ترک پیرهن آزادگان را نیست رسوایی

که گیرد دود خط دامن چو دست داد خواهانش

چنان روشن شدی یارب سواد سرنوشت من

که از بی حاصلی کردند نقش طاق نسیانش

ندارد ناله آثاری که باید دید عریانش

جنون گردید ما را رهنمای کعبه شوقی

که از دلهای بیطاقت بود ریگ بیابانش