ندارد دل تپیدن غیر چشمکهای پنهانش

ز جوش شوخی چشم تماشا می کند پنهان

به طوق قمریان نقش قدم سرو خرامانش

در آن محفل که شوق آیینه اسرار می گردد

ز دل یکباره دشوار است قطع التفات او

نگاهش بر نمی گردد اگر برگشت مژگانش

شکست موج دارد عرض بی پروایی دریا