که آتش غیر خاکستر نمی باشدگریبانش

دل بیمدعا یعنی بیاض ساده ای دارم

به آتش می برم تا صفحه ای سازم زرافشانش

وجودم در عدم شاید به فکر خویش پردازد

درین گلزار حیرت هرکه بسمل می شود بیدل

چو اشک دیده شبنم تپیدن نیست امکانش