برون از عرض نقصانم کمالش عالمی دارد

زپستی تا برون آیی نگاهی کن به بالایش

فزودنها نقاب وحشت است اجزای امکان را

نیابی جز شرر سنگی که بشکافی معمایش

نمودم قطره واری موج سر دادم به دریایش

زیارتگاه احوال شهید کیست این گلشن

که در خون می تپد نظاره از رنگ تماشایش