که در خون می تپد نظاره از رنگ تماشایش

برون از عرض نقصانم کمالش عالمی دارد

نمودم قطره واری موج سر دادم به دریایش

زیارتگاه احوال شهید کیست این گلشن

به زندان داشت عمری جرات جولان غبارم را

به دامن پاکشیدن داد آخر سر به صحرایش

ترحم کن برآن بیدل که از افسون نومیدی