به زندان داشت عمری جرات جولان غبارم را

نمودم قطره واری موج سر دادم به دریایش

زیارتگاه احوال شهید کیست این گلشن

که در خون می تپد نظاره از رنگ تماشایش

به دامن پاکشیدن داد آخر سر به صحرایش

ترحم کن برآن بیدل که از افسون نومیدی

به مطلب می فشاند دست و برخود می رسد پایش