به دامن پاکشیدن داد آخر سر به صحرایش

زیارتگاه احوال شهید کیست این گلشن

که در خون می تپد نظاره از رنگ تماشایش

به زندان داشت عمری جرات جولان غبارم را

ترحم کن برآن بیدل که از افسون نومیدی

به مطلب می فشاند دست و برخود می رسد پایش