همت خجل است از هوس دست فشاندن

ساز قدمی هست مبادا ننهد پیش

آن جاکه بود تیغ تو خضر ره تسلیم

آن کیست که چون شمع سر از پا ننهد پیش

کز چرخ ثری تا به ثریا ننهد پیش

حرصت همه گر قطره تقاضاست حذرکن

تاکاسه در یوزه دریا ننهد پیش