که رنگم می پرد گر می تپد گرد از سرکویش

صبا ای پیک مشتاقان قدم فهمیده نه سویش

نفس تا می کشم در ناله زنجیر می غلتم

گرفتارم نمی دانم چه مضمونست گیسویش

تو هم ای دیده محو شوق باش و بیخودیها کن