این قباها تنگ نتوان دوخت بر بالای خویش

هر کجا خواهی رسید امروز در پیش و پس است

وای بر تو گر نباشی محرم فردای خویش

رنگ و بو چون غنچه ات آخرگریبان می درد

صد قیامت گر بر آید بر نخواهد آمدن

عاشق از ذوق طلب ، معشوق از استغنای خویش

بیدل از افسانه ات عمری ست گوشم پر شده ست