دعوت فغفور ماتمخانه کرد آفاق را

بر نمی آید حساب از ریزش دندان حرص

هر طرف مژگان گشایی عالم خمیازه است

از زمین تاآسمان چاک است در دامان حرص

موکشی زایل نشد ازکاسه های خوان حرص

ای حریصان رحم بر احوال یکدیگر کنید

آب شد سعی نفس جان شما و جان حرص