ای حریصان رحم بر احوال یکدیگر کنید

از زمین تاآسمان چاک است در دامان حرص

دعوت فغفور ماتمخانه کرد آفاق را

موکشی زایل نشد ازکاسه های خوان حرص

آب شد سعی نفس جان شما و جان حرص

تا به کی باشد کسی سودایی سود و زیان

تخته می گردد به یک خشت لحد دکان حرص