تا زندگی است نیست جهان بی صلای فیض

غافل مشو ز ناله که در گلشن نیاز

می بالد این نهال به آب و هوای فیض

دل را عبث به کلفت اوهام خون مکن

پستی دلیل عافیت عجز ما بس است

افتادگی است نقش قدم را عصای فیض

بر بوی صبح دست ز دامان شب مدار