پستی دلیل عافیت عجز ما بس است

می بالد این نهال به آب و هوای فیض

دل را عبث به کلفت اوهام خون مکن

تا زندگی است نیست جهان بی صلای فیض

افتادگی است نقش قدم را عصای فیض

بر بوی صبح دست ز دامان شب مدار

فیض است کلفتی که کند اقتضای فیض