قانع به اشک و آه ز آب و هوای فیض

خلقی است شمع وار در این قحط جای فیض

بیهوده بر ترانه وهم و گمان مپیچ

قانون این بساط ندارد نوای فیض

از صبح این چمن نکشی ساغر فریب