چین کرده است ناله کمند رسای فیض

از دود آه منصب داغ جنون بلند

گلزار غیر ابر ندارد لوای فیض

عمری ست درکمینگه ساز خموشی ام

آخر به خواب مرگ کشد صبح پیریت

افسون لغزش مژه دارد صفای فیض

آغوش صبح می کند اینجا وداع شب