به ندامت ابدی مکش سبقی که گشته دو دم غلط

ز تمیز جاده و منزلت الم تردد نیک و بد

خط پا به دایره می رسد سر اگر شود به قدم غلط

من و مای مکتب آب وگل ستم است اگر کندت خجل

خط سرنوشت من آب شد ز تراوش عرق حیا

چو نقوش معنی روشنی که شود به کاغذ نم غلط

اگر آبم آب رخ گهر و گر آتش آتش سنگ زر