به بهار عشرت این هوا نگشوده بند قبا چه حظ

به خیال تا به کجا پرد هوس مقید ما و من

بپری که آرزویت کشد ز قفس نگشته رها چه حظ

سحر و نفس گل پر گشا تو به غنچگی قفس آشنا

فلکت به چنبر پوست کش چه ترانه ها که نمی زند

زتپانچه ای که خورد رخت نرسی به رمز صدا چه حظ

دم استطاعت مال و زر بشناس موقع مصرفش