بی می از کیفیت خمیازه ساغر چه حظ

در هوای برگ گل شبنم عبث خون می خورد

خواب چون نبود نصیب دیده از بستر چه حظ

گریه ات رنگی نبست از دیده حیران چه سود

کسب دانش سینه خود را به ناخن کندن است

می کنند آیینه های ساده از جوهر چه حظ

ظلم بر ابله ز منع کامرانیها مکن