لذت دنیا نمی ارزد به تلخیهای مرگ

مرغ ما را جز پریشانی ز بال و پر چه حظ

ای که می خواهی چراغ محفل امکان شوی

غیر ازین کز دیده ات آتش چکد دیگر چه حظ

کام زهر اندوده ای ترغیبت از شکر چه حظ

جام قسمت بر تلاش جستجو موقوف نیست

از نصیب خضر جزحسرت به اسکندر چه حظ