که کس نرفته به غربت شد از وطن محظوظ

جهان قلمرو امن است اگر توان گردید

چو طبع کر به اشارت ز هر سخن محظوظ

ز دورگردی تمییز خلق کم دیدم

درین بساط نیفتاد چشم عبرت ما

به رفتنی که توان شد ز آمدن محظوظ

ز تردماغی وضع ادب مگوی و مپرس