نرست موجی ازین بحر بی تلاش گهر

که می کشیم به یک ناقه بار محمل جمع

تو در خیال تعلق فسرده ای ورنه

همان جداست چه خاک و چه آب در گل جمع

تو هم بتاز دو روزی به حسرت دل جمع

حساب عبرتی از پیش پا مشو غافل

چو اشک شمع همان خرج گیر داخل جمع