ملک الشعرای بهار
قصاید
ملک الشعرای بهار / قصاید
فهرست متن
اشعار و آثار
121شماره ۱۲۱ - چیستانسایرچیست آن جنبده والاگهر←122شماره ۱۲۲ - هدیه باکوسایرروزآدینه ببستیم زری رخت سفر←123شماره ۱۲۳ - کناره گیری از وزارت و شکایت از دوستسایرحدیث عهد و وفا شد فسانه درکشور←124شماره ۱۲۴ - در منقبت حضرت فاطمه زهرا علیهاسلامسایرای زده زنار بر، ز مشک به رخسار←125شماره ۱۲۵ - لغزسایرچیست آن سرو نارسیده به بار←126شماره ۱۲۶ - تغزل و بهاریهغزلگشاده روی بهار، ای گشاده روی بهار←127شماره ۱۲۷ - مرگ تزارسایرخمش مباش کنون کامد ای بهار، بهار←128شماره ۱۲۸ - لاله زارسایرچون پای خرد خرد نهادی به لاله زار←129شماره ۱۲۹ - در وصف آتلیه نقاشی اسعدسایرحبذا از این نگارستان پر نقش و نگار←130شماره ۱۳۰ - بی خبرسایرای خوش آن ساعت که آید پیک جانان بی خبر←131شماره ۱۳۱ - پائیز و زمستانسایرروان شد لشگر آبان به طرف جوببار اندر←132شماره ۱۳۲ - تجدید مطلع (در توصیف مازندران)سایرخوشست اکنون اگر جویی به آبسکون گذار اندر←133شماره ۱۳۳ - تغزلغزلسنبل داری به گوشه چمن اندر←134شماره ۱۳۴ - در وصف انگورسایرانگور شد آبستن هان ای بچه حور←135شماره ۱۳۵ - مجلس چهاردهمسایربه بهارستان افتاد مرا دوش عبور←136شماره ۱۳۶ - تغزلغزلبوستان بشکفت و بلبل برکشید از دل صفیر←137شماره ۱۳۷ - تغزل و تشبیبغزلباد بیاورد بوی مشک به شبگیر←138شماره ۱۳۸ - بهاریه و تشبیبسایرنگر به زلف و بنا گوش آن بت کشمیر←139شماره ۱۳۹ - شکواییهسایرشریر، قاضی و رهزن ، امین و دزد، عسس !←140شماره ۱۴۰ - خیانتسایرآن را که نگون است رایتش←141شماره ۱۴۱ - تغزلغزلبربوده دلم چشم پر فنش←142شماره ۱۴۲ - به یکی از دوستانسایرای شوکت ای شکسته دل دوستان خویش←143شماره ۱۴۳ - بیدار شو!سایرای خفته درین خاکدان رباط←144شماره ۱۴۴ - در منقبت حضرت امام جعفر صادق ( ع )سایرباز به پا کرد نوبهار سرادق←145شماره ۱۴۵ - ای ملکسایرملک ایران سر بسر در انقلاب است ای ملک←146شماره ۱۴۶ - رزم نامهسایرمی فروهل زکف ای ترک و به یک سو نه چنگ←147شماره ۱۴۷ - صفت هلال و اسبسایرچون غره افق ز شفق شد شقیق رنگ←148شماره ۱۴۸ - بلای گلسایرافتاده ایم سخت به دام بلای گل←149شماره ۱۴۹ - صدارت اتابک اعظمسایرآن اختری که کرد نهان چندگه جمال←150شماره ۱۵۰ - تشبیبسایرای بر گل سوری زده از مشک سیه خال←