سنایی
رباعیات
سنایی / دیوان اشعار / رباعیات
فهرست متن
اشعار و آثار
121رباعی شماره ۱۲۱ - هجر تو خوشست اگر چه زارم دارد...رباعیهجر تو خوشست اگر چه زارم دارد←122رباعی شماره ۱۲۲ - از روی تو دیده ها جمالی دارد...رباعیاز روی تو دیده ها جمالی دارد←123رباعی شماره ۱۲۳ - با هجر تو بنده دل خمین می دارد...رباعیبا هجر تو بنده دل خمین می دارد←124رباعی شماره ۱۲۴ - ای صورت تو سکون دلها چو خرد...رباعیای صورت تو سکون دلها چو خرد←125رباعی شماره ۱۲۵ - گه جفت صلاح باشم و یار خرد...رباعیگه جفت صلاح باشم و یار خرد←126رباعی شماره ۱۲۶ - من چون تو نیابم تو چو من یابی صد...رباعیمن چون تو نیابم تو چو من یابی صد←127رباعی شماره ۱۲۷ - روزی که بود دلت ز جانان پر درد...رباعیروزی که بود دلت ز جانان پر درد←128رباعی شماره ۱۲۸ - گر خاک شوم چو باد بر من گذرد...رباعیگر خاک شوم چو باد بر من گذرد←129رباعی شماره ۱۲۹ - بر رهگذر دوست کمین خواهم کرد...رباعیبر رهگذر دوست کمین خواهم کرد←130رباعی شماره ۱۳۰ - از دور مرا بدید لب خندان کرد...رباعیاز دور مرا بدید لب خندان کرد←131رباعی شماره ۱۳۱ - سودای توام بی سر و بی سامان کرد...رباعیسودای توام بی سر و بی سامان کرد←132رباعی شماره ۱۳۲ - روزی که سر از پرده برون خواهی کرد...رباعیروزی که سر از پرده برون خواهی کرد←133رباعی شماره ۱۳۳ - چون چهره تو ز گریه باشد پر درد...رباعیچون چهره تو ز گریه باشد پر درد←134رباعی شماره ۱۳۴ - گفتا که به گرد کوی ما خیره مگرد...رباعیگفتا که به گرد کوی ما خیره مگرد←135رباعی شماره ۱۳۵ - منگر تو بدانکه ذوفنون آید مرد...رباعیمنگر تو بدانکه ذوفنون آید مرد←136رباعی شماره ۱۳۶ - رو گرد سراپرده اسرار مگرد...رباعیرو گرد سراپرده اسرار مگرد←137رباعی شماره ۱۳۷ - آن بت که دل مرا فرا چنگ آورد...رباعیآن بت که دل مرا فرا چنگ آورد←138رباعی شماره ۱۳۸ - بس دل که غم سود و زیان تو خورد...رباعیبس دل که غم سود و زیان تو خورد←139رباعی شماره ۱۳۹ - هر کو به جهان راه قلندر گیرد...رباعیهر کو به جهان راه قلندر گیرد←140رباعی شماره ۱۴۰ - چون پوست کشد کارد به دندان گیرد...رباعیچون پوست کشد کارد به دندان گیرد←141رباعی شماره ۱۴۱ - این اسب قلندری نه هر کس تازد...رباعیاین اسب قلندری نه هر کس تازد←142رباعی شماره ۱۴۲ - گبری که گرسنه شد به نانی ارزد...رباعیگبری که گرسنه شد به نانی ارزد←143رباعی شماره ۱۴۳ - بادی که ز کوی آن نگارین خیزد...رباعیبادی که ز کوی آن نگارین خیزد←144رباعی شماره ۱۴۴ - ای آنکه برت مردم بد، دد باشد...رباعیای آنکه برت مردم بد، دد باشد←145رباعی شماره ۱۴۵ - دشنام که از لب تو مهوش باشد...رباعیدشنام که از لب تو مهوش باشد←146رباعی شماره ۱۴۶ - تو شیردلی شکار تو دل باشد...رباعیتو شیردلی شکار تو دل باشد←147رباعی شماره ۱۴۷ - این ضامن صبر من خجل خواهد شد...رباعیاین ضامن صبر من خجل خواهد شد←148رباعی شماره ۱۴۸ - در راه قلندری زیان سود تو شد...رباعیدر راه قلندری زیان سود تو شد←149رباعی شماره ۱۴۹ - بالای بتان چاکر بالای تو شد...رباعیبالای بتان چاکر بالای تو شد←150رباعی شماره ۱۵۰ - از فقر نشان نگر که در عود آمد...رباعیاز فقر نشان نگر که در عود آمد←