اوحدی
غزلیات
اوحدی / دیوان اشعار / غزلیات
فهرست متن
اشعار و آثار
361غزل شماره ۳۶۱ - سر زلف خود بگیری همه پیچ و خم برآید...غزلسر زلف خود بگیری همه پیچ و خم برآید←362غزل شماره ۳۶۲ - گر آن کاری که من دانم بر آید...غزلگر آن کاری که من دانم بر آید←363غزل شماره ۳۶۳ - مرا از بخت اگر کاری برآید...غزلمرا از بخت اگر کاری برآید←364غزل شماره ۳۶۴ - مرا گر ز وصل تو رنگی برآید...غزلمرا گر ز وصل تو رنگی برآید←365غزل شماره ۳۶۵ - هر که مشغول تو گشت از دگران باز آید...غزلهر که مشغول تو گشت از دگران باز آید←366غزل شماره ۳۶۶ - هر کرا چون تو پریزاده ز در باز آید...غزلهر کرا چون تو پریزاده ز در باز آید←367غزل شماره ۳۶۷ - دل سرمست من آن نیست که باهوش آید...غزلدل سرمست من آن نیست که باهوش آید←368غزل شماره ۳۶۸ - مرا کجا سر زلفت به زیر چنگ آید؟...غزلمرا کجا سر زلفت به زیر چنگ آید؟←369غزل شماره ۳۶۹ - سحر گه چون نسیم زلف آن دلدار می آید...غزلسحر گه چون نسیم زلف آن دلدار می آید←370غزل شماره ۳۷۰ - دیریست که یار ما نمی آید...غزلدیریست که یار ما نمی آید←371غزل شماره ۳۷۱ - دلی که در سر زلف شما همی آید...غزلدلی که در سر زلف شما همی آید←372غزل شماره ۳۷۲ - دل می برد امشب ز من آن ماه، بگیرید...غزلدل می برد امشب ز من آن ماه، بگیرید←373غزل شماره ۳۷۳ - باز پیوند، که دوری به نهایت برسید...غزلباز پیوند، که دوری به نهایت برسید←374غزل شماره ۳۷۴ - ناله بلبل شوریده به جایی برسید...غزلناله بلبل شوریده به جایی برسید←375غزل شماره ۳۷۵ - من کشته عشقم،خبرم هیچ مپرسید...غزلمن کشته عشقم،خبرم هیچ مپرسید←376غزل شماره ۳۷۶ - دوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسید...غزلدوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسید←377غزل شماره ۳۷۷ - ای مردم کور، این چه بهارست ببینید...غزلای مردم کور، این چه بهارست ببینید←378غزل شماره ۳۷۸ - هر که از برگ و از نوا گوید...غزلهر که از برگ و از نوا گوید←379غزل شماره ۳۷۹ - به حسن عارض چون ماه و زیب چهره چون خور...غزلبه حسن عارض چون ماه و زیب چهره چون خور←380غزل شماره ۳۸۰ - وقت گلست، ای غلام، روز می است، ای پسر...غزلوقت گلست، ای غلام، روز می است، ای پسر←381غزل شماره ۳۸۱ - بگشای ز رخ نقاب دیدار...غزلبگشای ز رخ نقاب دیدار←382غزل شماره ۳۸۲ - ما بغیر از یار اول کس نمیگیریم یار...غزلما بغیر از یار اول کس نمیگیریم یار←383غزل شماره ۳۸۳ - مگذر، ای ساربان، ز منزل یار...غزلمگذر، ای ساربان، ز منزل یار←384غزل شماره ۳۸۴ - هر دم برم به گریه پناه از فراق یار...غزلهر دم برم به گریه پناه از فراق یار←385غزل شماره ۳۸۵ - تن به تو دادم، دل و جانش مبر...غزلتن به تو دادم، دل و جانش مبر←386غزل شماره ۳۸۶ - از باده در فصل خزان افتان و خیزان نیک تر...غزلاز باده در فصل خزان افتان و خیزان نیک تر←387غزل شماره ۳۸۷ - زلف مشکینت چو دامست، ای پسر...غزلزلف مشکینت چو دامست، ای پسر←388غزل شماره ۳۸۸ - یک شبم دادی به عمری پیش خود بار، ای پسر...غزلیک شبم دادی به عمری پیش خود بار، ای پسر←389غزل شماره ۳۸۹ - هیچ نقاشی نیامیزد چنین رنگ، ای پسر...غزلهیچ نقاشی نیامیزد چنین رنگ، ای پسر←390غزل شماره ۳۹۰ - من که خمارم، به مسجدها مده را هم دگر...غزلمن که خمارم، به مسجدها مده را هم دگر←