مجروح تیر ناوک

درگذرگاه جهان، اندر گذارم روز و شب

بر در آن شاه خوبان سربدارم روز و شب

دم به دم ساقی ز رویش شهد نابم می دهد

با می او در خراباتش خمارم روز و شب

من مدام اندر خرابات رخ جانان خورم

زآن مدام اندر دلم، در داد وجارم روز وشب

بر وصالش مرغ دل در سینه ام پر می زند

در به در اندر پی یار و نگارم روز و شب

بدو خلقت گشته ام مجروح تیر ناوکش

در کمند گیسوانش من شکارم روز و شب

جان خود هابیل اگر در عشق جانان داده است

زآن شهید اولینش یادگارم روز و شب

گر به تیر جور خود دوزد مرا بر دام تن

دستم از دامان پاکش بر ندارم روز و شب

مدعی گر با زغال آید به کوی وصف یار

وصف او بر لوح دل با زر نگارم روز و شب

جان الیار ازگل بستان رویش عاشق است

در گلستان جمالش چون هزارم روز و شب