بلای ولا

هر کس که بر بلای ولا مبتلا شود

با کیمیای مهر مسش چون طلا شود

رنگ تعلق از رخ جان پر درآورد

بر جمع سالکان طریقت صلا شود

زنگار کینه را بتکاند ز دامنش

آیینه اش به صیقل ایمان جلا شود

نقشی ز دوست بر دل او بر نهد بلا

تا مفتخر دلش به نشان ولا شود

خواهان عافیت نشود در طریق یار

عیشش نهد به سویی و اندر بلا شود

جز دلبری الهی اگر عرضه شد بر او

پاسخ به دعوت از دل او، حرف لا شود

ای جان! به گوش دل برسان صوتی از الست

کاو تا ابد به حلقه ی « قالوا بلی » شود

خواهد حسین دل برود برمنای عشق

صد بارش ار گشاده در کربلا شود

الیار! اگر به صدق نیایی به راه دوست

وای از دمی که راز دلت برملا شود