حساب عبرتی از پیش پا مشو غافل

همان جداست چه خاک و چه آب در گل جمع

نرست موجی ازین بحر بی تلاش گهر

تو هم بتاز دو روزی به حسرت دل جمع

چو اشک شمع همان خرج گیر داخل جمع

هزار خوشه درین کشت دانه شد بیدل

به غیر تفرقه چیزی نبود حاصل جمع