آه عاشق آتش دل را دلیل روشن است

دود آه اظهار از هر تار مژگان کرد شمع

آب حیوان و دم عیسی نگردد چون خجل

سر به تیغش داد و جان تازه سامان کرد شمع

فاش شد هر چند درد خویش پنهان کرد شمع

رشته جان سوخت بر سر زد گل سودا گداخت

جای تا در محفل ناز آفرینان کرد شمع