عالمی را چشم پوشانید و عریان کرد شمع

دل اگر روشن نمی شد داغ آگاهی که داشت

اینقدر ما را درین هنگامه حیران کرد شمع

غفلت این انجمن درخورد اغماض دل است

بیخودی کن از بهار عافیت غافل مباش

رنگ ها پرواز داد و گل به دامان کرد شمع

بر رخ ما ناز مشتاقان در مژگان مبند