طلب ز هرچه تسلی شود غنیمت گیر

دمی که واشود این قفل عالمیست وسیع

به خویش گر نرسی آنقدر غرابت نیست

که سرکشیده ای از کارگاه صنع بدیع

به جوع می مکد انگشت خوبش طفل رضیع

قیامت است طمع ز امتلا نمی میرد

که تا به حلق رسیده است می خورد تشنیع