که تا به حلق رسیده است می خورد تشنیع

طلب ز هرچه تسلی شود غنیمت گیر

به جوع می مکد انگشت خوبش طفل رضیع

قیامت است طمع ز امتلا نمی میرد

چه غفلت است که چون شمع گل به سر باشی

به زیر تیغ نشستن ندارد این تقطیع

به گرد قاصد همت رسیدن آسان نیست