چه غفلت است که چون شمع گل به سر باشی

به جوع می مکد انگشت خوبش طفل رضیع

قیامت است طمع ز امتلا نمی میرد

که تا به حلق رسیده است می خورد تشنیع

به زیر تیغ نشستن ندارد این تقطیع

به گرد قاصد همت رسیدن آسان نیست

ز مقصد آنطرفش برده گامهای وسیع