ز غرور طاقت بی یقین مفروش ما و من آنقدر

ز جنون سر به هوا مرو، چو سحاب دامن تر به کف

ستم است میل طبیعتت به غبار عالم بی بقا

ز محیط تا قدحت رسد مشکن خمار نظر به کف

که رسی به عرصه امتحان زگداز زهره جگر به کف

کشد از مزاج تو تا به کی در فیض تهمت بستگی

زگشاد عقده دست و دل ، به درآکلید سحر به کف