عشق بی رنگ از این وسوسه ها مستغنی است

همچو برگی که شود از اثر سرما خشک

زاهدا ساغر می کوثر شادابیهاست

چون عصا چند توان بود ز سر تا پا خشک

دامن ما و تو آلوده بر آید یا خشک

بگذر از حاصل امکان که درین مزرع وهم

سبزه ها ریخته تا بال و پر عنقا خشک