ما را چوگل به عرض دو عالم غرور ناز

صد رنگ می تپد به رخ شرمسار رنگ

قسمت درین چمن ز بهاران قویتر است

آفاق غرق خون شد و نگرفت خار رنگ

کافیست زان بهار یک آیینه وار رنگ

سیر بهار ناز تو موقوف خلوتی است

ای بوی گل به حلقه در واگذار رنگ