کافیست زان بهار یک آیینه وار رنگ

قسمت درین چمن ز بهاران قویتر است

آفاق غرق خون شد و نگرفت خار رنگ

ما را چوگل به عرض دو عالم غرور ناز

سیر بهار ناز تو موقوف خلوتی است

ای بوی گل به حلقه در واگذار رنگ

عمریست رنگ باخته وحشت دلم