چون شرر بگذشت آخر تیر مژگانش ز سنگ

ناز پرورد خیال جور طفلانیم ما

سایه دارد بر سر خود خانه وبرانش ز سنگ

با نگاهش بر نیاید شوخی خواب گران

گر شرار ما به کنج نیستی قانع شود

تا قیامت می کشد روغن چراغانش ز سنگ

مد احسانی که گردون بر سر ما می کشد