گر شرار ما به کنج نیستی قانع شود

سایه دارد بر سر خود خانه وبرانش ز سنگ

با نگاهش بر نیاید شوخی خواب گران

چون شرر بگذشت آخر تیر مژگانش ز سنگ

تا قیامت می کشد روغن چراغانش ز سنگ

مد احسانی که گردون بر سر ما می کشد

هست طوماری که دارد مهر عنوانش ز سنگ