خواه بر گردون علم زن خواه آنسوتر خرام

چون شود افسرده روها سازد اخگر از زگال

حسن نیرنگ جهان پوچ تا آمد به عرض

بر جبین رنگ سیاهی ریخت ابروی هلال

ای سحر زین یکدودم چندانکه می خواهی ببال

انتخاب نسخه جمعیت هستی است فقر

عاشق بخت سیه می باشد این جا خال خال