چشم گر وا می کنی عیب نمایانست دل

فکر هستی جز کمین رفتن از خود هیچ نیست

دامن بر چیده چندین گریبانست دل

پاس ناموس حیا ناچار باید داشتن

حسن مطلق بی نیاز از احتمالات دویی ست

وهم می داند که از آیینه دارانست دل

دیده یعقوب و بوی یوسف اینجا حاضر است